Constantine paying homage to the Pope as Head of the Church
Anonymous said...
With reference to the general attitude that Roman emperors of the third and fourth centuries had toward religion, the book Istoria tou Ellinikou Ethnous (History of the Greek Nation) says: “Even when those who occupied the imperial throne did not have such profoundly religious dispositions, surrendering to the mood of the era, they found it necessary to give religion precedence within the framework of their political schemes, to lend at least a religious flavor to their actions.”
Certainly, Constantine was a man of his era. At the beginning of his career, he needed some “divine” patronage, and this could not be provided by the fading Roman gods. The empire, including its religion and other institutions, was in decline, and something new and invigorating was needed to reconsolidate it. The encyclopedia Hidria says: “Constantine was especially interested in Christianity because it backed up not only his victory but also the reorganization of his empire. The Christian churches that existed everywhere became his political support. . . . He surrounded himself with the great prelates of the times . . . , and he requested that they keep their unity intact.”
Constantine sensed that the “Christian” religion—albeit apostate and deeply corrupted by then—could be effectively utilized as a revitalizing and uniting force to serve his grand scheme for imperial domination. Adopting the foundations of apostate Christianity to gain support in furthering his own political ends, he decided to unify the people under one “catholic,” or universal, religion. Pagan customs and celebrations were given “Christian” names. And “Christian” clergymen were given the status, salary, and influential clout of pagan priests.
Seeking religious harmony for political reasons, Constantine quickly crushed any dissenting voices, not on the grounds of doctrinal truth, but on the basis of majority acceptance. The profound dogmatic differences within the badly divided “Christian” church gave him the opportunity to intervene as a “God-sent” mediator. Through his dealings with the Donatists in North Africa and the followers of Arius in the eastern portion of the empire, he quickly discovered that persuasion was not enough to forge a solid, unified faith. It was in an attempt to resolve the Arian controversy that he convened the first ecumenical council in the history of the church.i. Concerning Constantine, historian Paul Johnson states: “One of his main reasons for tolerating Christianity may have been that it gave himself and the State the opportunity to control the Church’s policy on orthodoxy and the treatment of heterodoxy.”
August 15, 2010 11:11 AM
Fr. Abe, CRS has left a new comment on your post "BRO. ISAHEL 'DON' ALFONSO, CFD-Davao DEBUNKED CLAI...":
[With reference to the general attitude that Roman emperors of the third and fourth centuries had toward religion, the book Istoria tou Ellinikou Ethnous (History of the Greek Nation) says: “Even when those who occupied the imperial throne did not have such profoundly religious dispositions, surrendering to the mood of the era, they found it necessary to give religion precedence within the framework of their political schemes, to lend at least a religious flavor to their actions.”]
THAT STATEMENT IS GENERALIZATION. AND AS EVERY EDUCATED PERSON KNOWS GENERALIZATIONS ARE NOT REALIABLE BECAUSE THEY ARE BIASED AND UNFOUNDED BECAUSE EVERY INDIVIDUAL IS UNIQUE AND DIFFERENT.
THERE WERE EMPERORS IN THE 3RD AND 4TH CENTURIES THAT WERE SINCERE IN THEIR LIVING OF THE FAITH. THEY WERE EXCELLENT ADMINISTRATORS THAT BROUGH THE HEIGHT OF THE ROMAN EMPIRE TO GREATER GLORY AND THEY WERE ALSO MEN AND WOMEN OF FAITH.
THEY HAVE LIMITATIONS AND MISTAKES YES. WE CANNOT DENY THAT THEY WERE POLITICIANS AND THEREFORE CONCERNED ABOUT THEIR STAY IN POWER BUT THEY ALSO GAVE THEIR BEST FOR THE EMPIRE, THE CHURCH AND GOD. NOT ALL POLITICIANS ARE EVIL AND POLITICS IS A NATURAL PART OF LIFE IT IS NOT ALTOGETHER EVIL.
[Certainly, Constantine was a man of his era.]
OF COURSE. WHAT DO YOU EXPECT THAT HE IS THE MONKEY OF HIS ERA?
DON'T TELL ME THAT THESE EMPERORS ARE NOT LIKE THE POLITICIANS TODAY. THE BUSHES, THE CLINTONS AND THE OBAMAS ARE MEN OF THEIR ERAS TOO. BUT AMONG MEN THERE ARE GOOD AND BAD POLITICIANS TODAY AS THERE WERE BEFORE. CONSTANTINE WAS A BENEVOLENT EMPEROR COMPARED TO THE BRUTAL AND HEARTLESS PAGAN ROMAN EMPERORS BEFORE HIM.
[At the beginning of his career, he needed some “divine” patronage, and this could not be provided by the fading Roman gods.]
WHY NOT? BECAUSE THEY ARE FAKES. BECAUSE THE CATHOLICS OF 3RD AND 4TH CENTURIES PROVED THEM WRONG BY PROVIDING A MORE LOGICAL PHILOSOPHY AND THE MOST REALISTIC THEOLOGY. WE DEFEATED PAGANISM WHEN OUR WITNESSES OFFERED THEIR LIVES IN MARTYRDOM BY HUNDRED OF THOUSANDS. THEY WERE FED TO THE LIONS AND WERE BURNED ALIVE OR HUNG AT THE STAKES OR CRUCIFIED ALONG THE HILLS YET THEY REMAINED STEADFAST IN THEIR PROCLAMATION IN THE LORDSHIP OF CHRIST.
[The encyclopedia Hidria says: “Constantine was especially interested in Christianity because it backed up not only his victory but also the reorganization of his empire.]
WHAT IS WRONG WITH THAT? INDEED CHRISTIANITY WAS INSTRUMENTAL IN HIS VICTORY BECAUSE THE CHRISTIAN GOD, OUR CATHOLIC GOD, GAVE HIM VICTORY THROUGH THE HEAVENLY SIGN OVER THE MELVIAN BRIDGE... THE SIGN OF THE CROSS. GRATITUDE IS A CHRISTIAN VIRTUE. AND CONSTANTINE HAD A SENSE OF GRATITUDE TO OUR CHRISTIAN GOD AND THE CATHOLIC CHURCH.
[The Christian churches that existed everywhere became his political support. . .]
EVERY RELIGION IS A POLITICAL SUPPORT. PAGANISM, JUDAISM, CHRISTIANITY, ISLAM, BUDDHISM, TAOISM, HINDUISM... ARE ALL POLITICAL SUPPORT. AND WHAT IS WRONG WITH THAT? THE BELIEVERS ARE ALSO MEMBERS OF THE SOCIETY. IT IS THEN BUT PROPER THAT THE CATHOLICS SUPPORT THEIR BENEVOLENT EMPEROR. OF COURSE THE CATHOLICS WERE GRATEFUL TO GOD THAT INSTEAD OF HAVING AN EMPEROR FEEDING THEM TO THE LIONS THEY ARE BEING TAKEN GOOD CARE INSTEAD. JIMMY CARTER OF THE UNITED STATES ALSO USED THE BORN AGAIN AS A POLITICAL SUPPORT. HERE IN THE PHILIPPINES THE BORN AGAIN WANTED TO GAIN THE PRESIDENCY BY HAVING THEIR PASTOR RUN FOR THE OFFICE TWICE... THANK GOD HE LOST IN BOTH WHILE THE IGLESIA NI CRISTO USES THEIR CLOUT TO MAKE THE POLITICIANS KOWTOW BEFORE THEIR EXECUTIVE MINISTER. THE CATHOLIC CHURCH MAINTAINS HER INDEPENCE NOW. DURING THE TIME OF CONSTANTINE IT WAS LEGAL TO BE SUPPORTED BY THE KING AND EVEN BEING DECLARED THE STATE RELIGION.
He surrounded himself with the great prelates of the times . . . , and he requested that they keep their unity intact.”]
OF COURSE, WHAT DO YOU WANT HIM TO DO? SURROUND HIMSELF WITH SORCERERS? EVERY KING AND EMPERORS ARE SURROUNDED BY ADVISERS WHO INCLUDES THE LEADING CLERICS OF THE KINGDOM. WHAT IS YOUR PROBLEM WITH THAT?
[Seeking religious harmony for political reasons, Constantine quickly crushed any dissenting voices, not on the grounds of doctrinal truth, but on the basis of majority acceptance.]
THIS GUY SPEAKS AS IF HE KNOWS THE HEART AND MIND OF CONSTANTINE. THIS IS NO LONGER BASED ON FACTS BUT ON BIASED OPINION.
CONSTANTINE WAS CRUSHING DISSENT IN THE CHURCH BASED ON DOCTRINAL REASONS BECAUSE HE ALLOWED THE BISHOPS TO FREELY DEBATE DOCTRINES AMONG THEMSELVES IN THE ECUMENICAL COUNCIL OF NICEA [325AD]. IF IN THE COURSE OF DEBATES AND TESTIMONIES ARIANISM HAD WON IT WOULD HAVE BEEN UPHELD. BUT THE BISHOPS REJECTED ARIANISM SO THE TRUE FAITH OF CHRISTIANITY WAS KEPT OVER THE DOCTRINAL INVENTION AND HERESY OF OF ARIUS.
[The profound dogmatic differences within the badly divided “Christian” church gave him the opportunity to intervene as a “God-sent” mediator.]
I THINK THE AUTHOR HERE IS IGNORANT OF THE BIBLE. THE KING IS REFERRED TO IN THE BIBLE AS GOD'S ANOINTED. THUS, THE CATHOLIC CHURCH ALSO REFERS TO THE KING AS REPRESENTATIVE OF GOD ON MATTERS OF ADMINISTRATION AND POLITICS LIKE KING DAVID. THE FACT THAT CONSTANTINE WAS ALSO DEFENDER OF THE FAITH IS A PLUS FACTOR NOT NEGATIVE:
1 Sam 2:10 The adversaries of the LORD shall be broken to pieces; out of heaven shall he thunder upon them: the LORD shall judge the ends of the earth; and he shall give strength unto his king, and exalt the horn of his anointed.
[Through his dealings with the Donatists in North Africa and the followers of Arius in the eastern portion of the empire, he quickly discovered that persuasion was not enough to forge a solid, unified faith.]
BECAUSE IT WAS THE CENTURIES OF WARS AND FIGHTINGS. THE BILL OF HUMAN RIGHTS WERE NOT YET WRITTEN IN THOSE DAYS. HE, HE, HE... IT IS STUPID TO JUDGE THOSE PEOPLE USING THE LEGAL NORMS OF THE MODERN TIMES.
CALVIN AND LUTHER DID THE SAME TO THEIR OPPONENTS THROUGH THE HELP OF GERMAN AND DUTCH PRINCES WHO FOLLOWED THEIR DOCTRINES.
DON'T EVER THINK THAT THE CATHOLIC CHURCH IS THE ONLY AGGRESSOR HERE. THE ARIANS ALSO VIOLENTLY ATTACKED AND DEPOSED THE CATHOLIC BISHOPS SUCH AS ST. ATHANASIUS OF ALEXANDRIA. IF YOU THINK THAT THE OTHER SIDE WERE GENTLE YOU ARE DREAMING.
[It was in an attempt to resolve the Arian controversy that he convened the first ecumenical council in the history of the church.i. Concerning Constantine, historian Paul Johnson states: “One of his main reasons for tolerating Christianity may have been that it gave himself and the State the opportunity to control the Church’s policy on orthodoxy and the treatment of heterodoxy.”]
CONSTANTINE'S AUTHORITY WAS POLITICAL AND MILITARY AND FINANCIAL. THE AFFAIRS OF THE CHURCH HE LEFT ON THE HANDS OF THE BISHOPS. HE WAS CONCERNED WITH THE UNITY OF THE CHURCH BECAUSE HE LOVED THE CHURCH. DURING HIS TIME THE CATHOLIC CHURCH WAS A MINORITY RELIGION, YET HE SUPPORTED IT BECAUSE HE LOVED IT. ON THE OTHER SIDE, AS KING HE KNEW THAT CHURCH DIVISIONS ALSO BRING TENSIONS AND DIVISIONS IN THE SOCIETY.
Posted by Fr. Abe, CRS to The Splendor of the Church at August 16, 2010 3:32 PM
.jpg)
![ST. JEROME EMILIANI [1486-1537]](http://4.bp.blogspot.com/_6dKQTchkJaA/R0lo013dyBI/AAAAAAAAB_4/XzUAPDESwwQ/s1600/St.+Jerome+in+prayer,+small_1.jpg)
MGA SAKSING SINUNGALING
ReplyDeleteANG MGA MALING ARAL NG MGA SAKSI
Isa sa mga naglipanang sekta ng pananampalataya sa kasulukuyan ay ang mga Saksi ni Jehovah, na unang nakilala sa pangalang The Watchtower Bible and Tract Society na itinatag noong 1896 ng isang dating freemason na si Charles Taize Russell (1852-1916).
Ang mga Saksi ni Jehovah ay kilalang-kilala sa kanilang pagbabahay-bahay. Dahil sa gawaing iyan, sinasalangsang nila ang utos ng Panginoong Jesus sa Luke 10:7: “Huwag kayong mangagpalipatlipat sa bahay-bahay.”
Marami pang mga kakaibang aral ang mga Saksi. Ang ilan sa mga aral na iyan ay ating susuriin sa pag-aaral na ito.
Saksi ni Jehovah o Saksi ni Cristo?
ReplyDeleteAng mga kaanib ng samahang ito ay tinatawag nila ang kanilang organisasyon at ang kanilang mga sarili na mga Saksi ni Jehovah. Walang talata sa Bibli ang bumabanggit sa katawagang iyan. Bagkus, sa Gawa 1:8, ganito ang ating mababasa:
“Datapuwa’t tatanggapin ninyo ang kapangyarihan, pagdating sa inyo ng Espiritu Santo: at kayo’y magiging mga saksi ko sa Jerusalem, at sa buong Judea at Samaria, at hanggang sa kahulihulihang hangganan ng lupa.”
Sa talatang ating sinipi, ang Panginoong Jesus ang nagsugo na ang kanyang mga alagad ay magiging saksi Niya sa Jerusalem, at sa buong Judea at Samaria, at hanggang sa kahulihulihang hangganan ng lupa. Ang mga alagad ay mga saksi ni Cristo. Maalala natin na sa Mateo 28:18, lahat ng kapamahalaan ay ibinigay na sa Panginoong Jesucristo:
“At lumapit si Jesus sa kanila at sila’y kaniyang kinausap, na sinasabi, Ang lahat ng kapamahalaan sa langit at sa ibabaw ng lupa ay naibigay na sa akin.”
Mga Saksing Laban kay Cristo
Isa sa mga aral ng mga Saksi ni Jehovah ay ang pagtatwa sa pagka-Diyos ng ating Panginoong Jesus. Para sa kanila, si Cristo ay tao lamang. Dahil dito, lumalabas kung anong mga klaseng saksi sila. Sila ay mga saksing laban kay Cristo:
“Ang mga pangulong saserdote nga at ang buong Sanedrin ay nagsisihanap ng patotoo laban kay Jesus upang siya’y ipapatay; at hindi nangasumpungan. Sapagka’t marami ang nagsisaksi ng kasinungalingan laban sa kaniya, at ang kanilang mga patotoo ay hindi nangagkatugma.”
Watawat, Bawal Ba?
ReplyDeleteMapupuna natin sa mga paaralan kapag may “Flag-Raising Ceremony” ay hindi natin makikita na lumalahok ang mga Saksi. Diumano’y ang watawat ay isang larawan at diyus-diyosan na ipinagbabawal ng Biblia. Ang mga Saksi ay kailanma’y hindi nagpupugay sa watawat.
Ating suriin sa Banal na Kasulatan kung tama ang paniniwalang ito. Sasagutin natin ang katanungan kung ipinagbabawal ba ng Banal na Kasulatan ang watawat.
Ang Bayan ng Diyos sa Lumang Tipan ay nagpasiya na:
“At ang mga anak ni Israel ay magtatayo ng kanilang mga tolda, na bawa't lalake ay sa kaniyang sariling kampamento at bawa't lalake ay sa siping ng kaniyang sariling watawat ayon sa kanilang mga hukbo.” (Bilang 1:52)
Kaya naman, ang mga kasama sa Bayan ng Diyos ay nagpasiya na sila ay magtaas ng kanilang watawat. Ito po ang sabi ng Awit 20:5:
“Kami ay magtatagumpay sa iyong pagliligtas, At sa pangalan ng aming Dios ay aming itataas ang aming mga watawat: Ganapin nawa ng Panginoon ang lahat ng iyong mga hingi.”
Sa talatang nabanggit, sa pangalan pa ng Diyos itataas ang mga watawat, Paanong ito’y naging labag sa Diyos?
Sa katunayan, ipinag-utos mismo sa Biblia ang paglalagay ng mga watawat. Ayon sa Isaias 13:2, ito an gating mababasa:
“Kayo’y mangaglagay ng isang watawa’t sa bundok, na walang punong kahoy, mangaglakas kayo ng tinig sa kanila, inyong senyasan ng kamay, upang sila’y magsipasok sa mga pintuang-bayan ng mga mahal na tao.”
Sa Jeremias 4:6, ganito ang sabi:
“Kayo’y mangagtaas ng watawat sa dako ng Sion: kayo’y magsitakas sa ikatitiwasay, huwag kayong magsitigil: sapagka’t ako’y magdadala ng kasamaan mula sa hilagaan, at ng malaking paglipol.”
Malinaw na ipinag-utos mismo ng Diyos ang pagtataas ng watawat. Winika rin na hindi dapat ikubli ang mga ito.
“Inyong ipahayag sa gitna ng mga bansa, at inyong itanyag at mangagtaas kayo ng watawat; inyong itanyag, at huwag ninyong ikubli: inyong sabihin, Ang Babilonia ay nasakop, si Bel ay nalagay sa kahihiyan, si Merodach ay nanglulupaypay; ang kaniyang mga larawan ay nalagay sa kahihiyan, ang kaniyang mga diosdiosan ay nanganglupaypay.”
Sa talatang nabanggit, hindi ibinilang ang watawat sa mga diyus-diyosan bagkus ay naging kasangkapan pa nga ng tunay na Diyos na hiyain at panglupaypayin ang mga diyus-diyosan.
Bilang karagdagan, mababasa natin na hindi labag sa Diyos ang watawat sapagkat Siya rin mismo ay magtatayo niyaon sa mga bayan:
“Ganito ang sabi ng Panginoong Dios, Narito, aking ikakaway ang aking kamay sa mga bansa, at itatayo ko ang aking watawat sa mga bayan; at sila'y kakalong ng iyong mga anak na lalake sa kanilang sinapupunan, at ang iyong mga anak na babae ay papasanin ng kanilang mga balikat.” (Isaias 49:22)
Pansinin natin sa talata na ang Panginoon mismo ay magtatayo ng kanyang watawat sa mga bayan. Kaya naman huwag natin pagtakhan kung bakit ang bawat bayan ay may watawat. Ginawa lamang na huwaran ng mga bayan sa kasalukuyan ang ginawa ng Diyos. Ito ay alinsunod din sa ipinag-uutos ng Banal na Kasulatan:
“Kayo’y magsidaan, kayo’y magsidaan sa mga pintuang-bayan; inyong ihanda ang lansangan ng bayan; inyong patagin; inyong patagin ang maluwang na lansangan; inyong pulutin ang mga bato; mangagtaas kayo ng watawat na ukol sa mga bayan.” (Isaias 62:10)
Pansinin na lahat ng mga bayan ay may watawat. Ito ay sa kadahilanang ipinag-utos ng Diyos na “mangagtaas kayo ng watawat na ukol sa mga bayan.”
Pagiging Kawal, Bawal Din Ba?
ReplyDeleteAyon sa mga Saksi, labag din daw diumano sa Bibliya ang pagiging kawal o sundalo. Ang paniniwalang ito ay atin ding susuriin.
Sa Lukas 3:14, nang si San Juan Bautista ay nangangaral pa, siya ay tinanong ng isang kawal kung ano ang kaniyang dapat gawin:
“At tinanong naman siya ng mga kawal, na nangagsasabi, At kami, anong dapat naming gawin? At sa kanila’y sinabi niya, Huwag kayong kumuhang may karahasan sa kanino man, ni mangagparatang; at mangagkasiya kayo sa bayad sa inyo.”
Pansinin kung ano ang kasagutan ni San Juan Bautista:
1.Huwag kumuhang may karahasan sa kanino man;
2.Huwag magparatang; at
3.Mangagkasiya sa bayad.
Hindi po sinabi ng isang lingcod ng Diyos kagaya ni San Juan na dapat magbitiw o mag-resign ang isang kawal.
Ano naman kaya ang pakikitungo ng Panginoong Jesus sa mga kawal?
Pinapurihan ni Jesus ang isang senturion dahil sa kaniyang pananampalataya. Hindi niya ito sinabihan na magbitiw sa tungkulin. (Mateo 8:5-10; Lukas 7:6-10). Sa Kalbaryo, ang isang senturion ay niluwalhati ang Diyos (Lukas 23:47) at isang senturion rin ang kumilala kay Cristo bilang anak ng Diyos (Mateo 27:54).
Sa Gawa 10:7, ganito ang ating mababasa tungkol sa isang kawal:
“At nang umalis ang anghel na sa kaniya’y nagsalita, ay tumawag siya ng dalawa sa kaniyang mga alila, at ng isang kawal na masipag sa kabanalan sa mga nagsisipaglingkod sa kaniyang parati.”
Sa talatang nabanggit, sinasabi na ang kawal ay masipag sa kabanalan at naglilingkod na parati. Hindi sinasabi na ang pagiging kawal ay balakid o sabagal sa kabanalan. Sa katunayan, si Cornelio na isang senturion ay kinilala bilang taong matuwid:
“At sinabi nila, Ang senturiong si Cornelio, na taong matuwid at matatakutin sa Dios, at may mabuting patotoo ng buong bansa ng mga Judio, ay pinagpaunawaan ng Dios sa pamamagitan ng isang banal na anghel na ikaw ay paparoonin sa kaniyang bahay, at upang makarinig sa iyo ng mga salita.” (Gawa 10:22)
Dininig ng Diyos ang panalangin ni Cornelio:
“At sinabi, Cornelio, dininig ang dalangin mo, at ang iyong mga paglilimos ay inaalaala sa paningin ng Dios.” (Gawa 10:31)
Isang senturion din ang nagligtas kay Apostol Pablo ayon sa Gawa 27:43:
“Datapuwa’t ang senturion, sa pagkaibig na iligtas si Pablo, ay pinigil sila sa kanilang balak; at ipinagutos na ang mga makalangoy ay magsitalon, at mangaunang magsidating sa lupa.”
PAGTATAPOS:
ReplyDeleteSa Isaias 13:2-4 (Magandang Balita Biblia), ganito ang sabi ng Salita ng Diyos:
“Itayo mo ang watawat sa taluktok ng burol, Malakas mong iutos sa mga kawal na salakayin at pasukin ang palalong lunsod. Inutusan ko na ang aking mga magigiting na mandirigma, Upang ipalasap ang aking galit sa mga taong aking kinapopootan. Pakinggan ninyo! Umaalingawngaw ang mga bundok sa dami ng tao. Pakinggan ninyo! Umuugong ang ingay ng mga bayan at mga bansang nagtitipun-tipon. Pinahahanay ni Yahweh ang kanyang mga hukbo.”
Ang mga Saksi ni Jehovah ay tumututol sa watawat, kawal, mandirigma at mga hukbo. Ibig sabihin, sila ay sumasalangsang sa Panginoong Diyos na Siyang nag-utos sa Isaias 13:2-4.
Sa ating pag-aaral, malinaw na mali ang mga paniniwala ng mga Saksi ni Jehovah at labag sa Banal na Kasulatan. Hindi sila nararapat na tawaging mga Saksi ni Jehovah kundi mga saksing sinungaling:
“Ang tapat na saksi ay hindi magbubulaanan: Nguni’t ang sinungaling na saksi ay nagbabadya ng mga kasinungalingan.” (Kawikaan 14:5)
“Ang sinungaling na saksi ay walang pagsalang parurusahan; At ang nagsasalita ng mga kasinungalingan ay hindi makatatahan.” (Kawikaan 19:5)
“Ang sinungaling na saksi ay walang pagsalang parurusahan; At ang nagbabadya ng mga kasinungalingan ay mamamatay.” (Kawikaan 19:9)
Saan ba talaga ipinako si Jesus?
ReplyDeleteAng mga Saksi ni Jehovah ay tutol na tutol sa krus. Sila ay walang humpay na lumalaban sa krus ni Kristo. Ayaw nilang tanggapin ang krus. Lumalabas na sila ay maituturing na kasama doon sa "mga kaaway ng krus" (Philippians 3:18).
Malinaw sa Biblia na sa krus ipinako at namatay si Jesus. Si Kristo ay nagpasan ng krus (John 19:17) at siya ay ipinako sa krus (Luke 23:33). Si Kristo ay inalipusta ng mga tao habang Siya ay nakabayubay sa krus (Luke 19:35).
Hindi ko lubos maunawaan na sa kabila ng liwanag ng pagpapatotoo ng Biblia na si Kristo ay ipinako sa krus, pilit na minamali ng mga Saksi ni Jehovah ang katotohanang ito. Marahil hindi sila marunong magbasa na Biblia. Kung nagbabasa man sila, siguro hindi sila nakakaunawa ng binasa.
Sa mga babasahin ng mga Saksi ni Jehovah, nakita ko kung paano nila isinasalarawan ang pagkapako sa ating Panginoong Jesus. Ayon sa kanila, "Christ died on an upright stake, not on a cross." Nakataas ang dalawang pinagpatong na kamay ni Kristo sa isang mistulang poste ng Meralco at ipinako ng iisang pako lamang. Ito ay maling-mali at tahasang kontra sa Salita ng Diyos! Laban at labag ito sa Biblia!
Basahin natin ang John 19:25. Ang sabi ni Tomas: "Unless I see the holes that the nails made in His hands…" Ang sabi "nails" – plural! Sa Tagalog, mga pako ang bumutas sa kamay ng Panginoon. Sa Saksi ni Jehovah, isang pako lamang. Hindi ba magkaiba ang turo ng Biblia sa turo ng mga Saksi? Sino ang papaniwalaan mo?
Kapatid, iwasan mo ang mga Saksi. Huwag ka magpapalinlang sa kanilang mga maling aral. Ibang Kristo ang itinuturo nila at ito ay ang huwad na kristo. Ikapapahamak ito ng iyong kaluluwa.
Nasabi ko na kanina na ang mga Saksi ay "mga kaaway ng krus" ni Jesus (Philippians 3:18). Sa aking pagkakaalam, mga masamang espiritu lamang ang takot sa krus, di ba?
Tayong mga tunay na mananamplataya, tayo ay nagmamapuri sa krus ni Kristo (Galatians 6:14). Ipinangangaral natin si Kristong ipinako sa krus (1 Corinthians 1:23). Ang krus ay kahangalan sa kanila na nangangapahamak (gaya ng mga Saksi), ngunit sa ating mga naliligtas (Katoliko) ito ay kapangyarihan ng Diyos (1 Corinthians 1:18).
Saan ba talaga ipinako si Jesus?
ReplyDeleteAng mga Saksi ni Jehovah ay tutol na tutol sa krus. Sila ay walang humpay na lumalaban sa krus ni Kristo. Ayaw nilang tanggapin ang krus. Lumalabas na sila ay maituturing na kasama doon sa "mga kaaway ng krus" (Philippians 3:18).
Malinaw sa Biblia na sa krus ipinako at namatay si Jesus. Si Kristo ay nagpasan ng krus (John 19:17) at siya ay ipinako sa krus (Luke 23:33). Si Kristo ay inalipusta ng mga tao habang Siya ay nakabayubay sa krus (Luke 19:35).
Hindi ko lubos maunawaan na sa kabila ng liwanag ng pagpapatotoo ng Biblia na si Kristo ay ipinako sa krus, pilit na minamali ng mga Saksi ni Jehovah ang katotohanang ito. Marahil hindi sila marunong magbasa na Biblia. Kung nagbabasa man sila, siguro hindi sila nakakaunawa ng binasa.
Sa mga babasahin ng mga Saksi ni Jehovah, nakita ko kung paano nila isinasalarawan ang pagkapako sa ating Panginoong Jesus. Ayon sa kanila, "Christ died on an upright stake, not on a cross." Nakataas ang dalawang pinagpatong na kamay ni Kristo sa isang mistulang poste ng Meralco at ipinako ng iisang pako lamang. Ito ay maling-mali at tahasang kontra sa Salita ng Diyos! Laban at labag ito sa Biblia!
Basahin natin ang John 19:25. Ang sabi ni Tomas: "Unless I see the holes that the nails made in His hands…" Ang sabi "nails" – plural! Sa Tagalog, mga pako ang bumutas sa kamay ng Panginoon. Sa Saksi ni Jehovah, isang pako lamang. Hindi ba magkaiba ang turo ng Biblia sa turo ng mga Saksi? Sino ang papaniwalaan mo?
Kapatid, iwasan mo ang mga Saksi. Huwag ka magpapalinlang sa kanilang mga maling aral. Ibang Kristo ang itinuturo nila at ito ay ang huwad na kristo. Ikapapahamak ito ng iyong kaluluwa.
Nasabi ko na kanina na ang mga Saksi ay "mga kaaway ng krus" ni Jesus (Philippians 3:18). Sa aking pagkakaalam, mga masamang espiritu lamang ang takot sa krus, di ba?
Tayong mga tunay na mananamplataya, tayo ay nagmamapuri sa krus ni Kristo (Galatians 6:14). Ipinangangaral natin si Kristong ipinako sa krus (1 Corinthians 1:23). Ang krus ay kahangalan sa kanila na nangangapahamak (gaya ng mga Saksi), ngunit sa ating mga naliligtas (Katoliko) ito ay kapangyarihan ng Diyos (1 Corinthians 1:18).
Hello,
ReplyDeleteThis is nice post and this post is really appreciable and informatics....
Thank you.
ReplyDeleteCongratulations, Fr. Abe. Pati mga taga-King James Bible na mga Protestante eh nagustuhan ang post mo.
ReplyDeleteSalamat naman sa Panginoon at may naka appreciate sa kanila.
ReplyDeletePara sa mga anti-Kristong Jehovah's Witnesses:
ReplyDeletePansinin na sa "Ama Namin" iniutos ng Panginoon na magdasal tayo at tatawagin ang Diyos sa pangalang "Ama" at hindi "Jehovah." Hindi kailanman iniaral ni Kristo na tayo ay magdasal ng "O Jehovah, sumasalangit ka." Ang utos Niya ay "Ama Namnin, sumasalangit ka."
MATINDING ARGUMENTO YAN BROTHER. HE, HE, HE...
ReplyDelete